niedziela, 31 maja 2020
Powtórka przed egzaminem - dzień jedenasty
Saxon
Genetive – Dopełniacz Saksoński
Odpowiada na pytanie KOGO? CZEGO? I używamy go, aby
wyrazić przynależność ( jesteśmy właścicielami danej rzeczy).
W języku angielskim dopełniacz saksoński tworzymy w
następujący sposób:
1.
poprzez dodanie apostrofu
+ s (‘s) do nazwy/imienia właściciela
danej rzeczy np.:
This is Tom’s book.
– To jest książka Tomka.
These are Ann’s
toys. – To są zabawki Ani.
That is John’s umbrella.
– To jest parasolka Jana.
2.
przez dodanie samego apostrofu ( ‘ ) jeśli
imię lub nazwa właściciela danej rzeczy zakończone są na literę „-s” np.:
This is Chris’ car.
– To jest samochód Krzyśka.
This is my parents’
new hous. – To jest nowy dom moich rodziców.
3.
poprzez konstrukcję z „of” (służy do
opisu rzeczy) np.:
the end of the street – koniec ulicy
the roof of the house – dach domu
Aby powiedzieć, że dana rzecz należy do nas możemy też
posłużyć się przymiotnikami dzierżawczymi (possessive adjectives) lub zaimkami
dzierżawczymi (possessive pronouns).
Przymiotniki dzierżawcze odpowiadają na pytania: czyj? czyja? czyje? i stoją przed rzeczownikiem
np.:
This is my pen. – To jest mój długopis.
These are her flowers. – To są jej kwiaty.
Formy przymiotników dzierżawczych należy pamiętać:
Personal
pronoun / Zaimki osobowe |
Possessive
adjectives / przymiotniki dzierżawcze |
I |
My
(mój) |
you |
Your (twój) |
He |
His (jego) |
She |
Her (jej) |
It |
Its (tego – rodzaj nijaki) |
We |
Our (nasz) |
You |
Your (wasz) |
they |
Their (ich) |
Zaimki dzierżawcze
również odpowiadają na pytanie: czyj? czyja? czyje? i
stoją zazwyczaj na końcu zdania np.:
This pen is mine. – Ten długopis jest mój.
These books are his. – The książki są jego.
Personal
pronoun / Zaimki osobowe |
Possessive
pronouns / zaimki dzierżawcze |
I |
Mine
(mój) |
you |
Yours (twój) |
He |
His (jego) |
She |
Hers (jej) |
It |
Its (tego – rodzaj nijaki) |
We |
Ours (nasz) |
You |
Yours (wasz) |
they |
Theirs (ich) |
czwartek, 28 maja 2020
Powtórka przed egzaminem - dzień dziesiąty
Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne
Rzeczowniki
policzalne – określają rzeczy, które można policzyć.
Występują one w liczbie pojedynczej i mnogiej np.:
a boy – two boys a
pen – two pens
an apple – two apples a
book – two books
Rzeczowniki
niepoliczalne – określają rzeczy, których nie da się
policzyć. Są to: nazwy produktów sypkich, płynów, uczucia, rzeczowniki
abstrakcyjne. Rzeczowniki te występują tylko w jednej formie, np.:
some tea some
sugar
flour noise
Określenia ilości
A/AN
– używamy z rzeczownikami policzalnymi w liczbie pojedynczej w zdaniach
twierdzących, pytających i przeczących, np.:
I have got a pen.
I haven’t got a pen.
Have you got a pen?
SOME
– używany jest z rzeczownikami niepoliczalnymi
oznacza „trochę”, z rzeczownikiem policzalnym w liczbie mnogiej – „kilka”.
Występuje tylko w zdaniach twierdzących, prośbach i ofertach.
I have some bananas. – Mam kilka bananów.
Could you give me some tea? – Czy dasz mi trochę
herbaty?
Would you like some coffee? – Czy chcesz trochę kawy?
ANY
– również używany z rzeczownikami niepoliczalnymi
ale występuje w zdaniach pytających (oznacza „jakies”) i przeczących
(oznacza „żadnych”).
Have you got any milk? – Czy masz jakieś mleko?
I haven’t got any money. – Nie mam żadnych pieniędzy.
A LOT (OF)/LOTS (OF)
– używany tylko w zdaniach twierdzących z rzeczownikami niepoliczalnymi oraz policzalnymi w liczbie mnogiej, oznacza „wiele,
dużo”.
I have got lots of homework. – Mam dużo pracy domowej.
MANY
– używamy z rzeczownikami policzalnymi w
liczbie mnogiej w pytaniach i przeczeniach, oznacza „wiele”.
How many tomatoes do we have? – Ile pomidorów mamy?
MUCH
– używamy z rzeczownikami niepoliczalnymi w
liczbie mnogiej w pytaniach i przeczeniach, oznacza „wiele”.
How much sugar do you want in your tea? – Ile cukru
chcesz do herbaty?
LITTLE –
oznacza „mało”, używamy go z rzeczownikami niepoliczalnymi
w zdaniach twierdzących.
My brother has got little knowledge of Russian. – Mój brat
mało zna angielski.
A LITTLE –
oznacza „trochę”, używamy go z rzeczownikami niepoliczalnymi
w zdaniach twierdzących.
We have got a little time left. – Mamy jeszcze trochę
czasu.
FEW –
oznacza „niewiele”, używamy go z rzeczownikami policzalnymi
w zdaniach twierdzących. Może być poprzedzone słowem very, które
wzmacnia jego znaczenie.
There are (very) few people at the beach. – Jest (bardzo)
niewielu ludzi na plaży.
A FEW –
oznacza „kilka”, używamy go z rzeczownikami policzalnymi
w zdaniach twierdzących.
I have got a few apples. – Mam kilka jabłek.
środa, 27 maja 2020
wtorek, 26 maja 2020
poniedziałek, 25 maja 2020
Powtórka przed egzaminem - dzień siódmy
Liczba
mnoga w języku angielskim: 6 zasad tworzenia z
przykładami i wyjątkami
1. Kiedy dodajemy -s
W przypadku większości rzeczowników
regularnych, przy tworzeniu liczby mnogiej, po prostu dodajemy
literę “s” na końcu słowa.
Oto kilka podstawowych przykładów:
dog → dogs pies
→ psy
car → cars samochód
→ samochody
apple → apples jabłko→
jabłka
Przedstawimy ci teraz poszczególne kategorie rzeczowników (i niestety
związane z nimi wyjątki), a dzięki temu, że są pogrupowane, nauka
stanie się jeszcze łatwiejsza.
Rzeczowniki zakończone na -th
lub-ph
Jeśli rzeczownik kończy się głoską -th lub -ph,
tworząc liczbę mnogą wystarczy dodać -s after, jak w przypadku
regularnych rzeczowników.
mouth → mouths usta
→ usta
photograph → photographs
fotografia → fotografie
Rzeczowniki zakończone na -o
Ogólna zasada w przypadku rzeczowników kończących się na samogłoskę -o jest
prosta: dodajemy -s na końcu.
Oto kilka popularnych przykładów:
photo → photos zdjęcie
→ zdjęcia
taco → tacos taco
→ tacos
piano → pianos pianino
→ pianina
Wyjątek:
dodajemy -es zamiast –s
Wyjątek od tej reguły stanowią rzeczowniki kończące się
na samogłoskę –o, do których na końcu dodajemy -es. Są
to wyrazy do zapamiętania.
Oto kilka przykładów:
potato → potatoes ziemniak → ziemniaki
tomato → tomatoes pomidor → pomidory
hero → heroes bohater →
bohaterowie
cargo → cargoes ładunek → ładunki
Rzeczowniki
zakończone na -f lub -fe
Ogólna zasada jest taka, że do rzeczowników zakończonych na -f lub -fe,
dodajemy –s na końcu wyrazu w liczbie mnogiej.
Na przykład:
roof → roofs
giraffe → giraffes
Wyjątek:
dodajemy -ves
Wyjątek od tej reguły stanowią rzeczowniki kończące się na -f lub -fe,
do których zamiast -s, należy wyrzucić -f
lub -fe i dodać sylabę -ves.
Spójrz na przykład, który pomoże ci zapamiętać ten wyjątek:
leaf → leaves liść → liście
knife → knives nóż → noże
Rzeczowniki zakończone na -on
W przypadku większości rzeczowników zakończonych na -on,
dodajemy -s na końcu wyrazu.
lemon → lemons cytryna
→ cytryny
canyon → canyons kanion
→ kaniony
salon → salons salon
→ salony
Wyjątek:
Zamiast –s dodajemy -a
Istnieje kilka rzeczowników, kończących się na -on, w których
przy tworzeniu liczby mnogiej, końcówkę -on zastępujemy
samogłoską -a.
criterion → criteria kryterium → kryteria
phenomenon → phenomena fenomen → fenomeny
2. Kiedy dodajemy -es
Niektóre rzeczowniki w liczbie mnogiej zawsze kończą się na -es.
Rzeczowniki zakończone na -s, -x,
-z, -sh lub -ch
W przypadku rzeczowników, które kończą się na -s, -x,
-z, -sh i -ch, wystarczy dodać -es na
końcu wyrazu.
bus → buses autobus
→ autobusy
box → boxes pudełko
→ pudełka
buzz → buzzes szum
→ szumy
wish → wishes życzenie
→ życzenia
watch → watches zegarek
→ zegarki
Rzeczowniki zakończone na-is
W przypadku tych rzeczowników nadal będziemy potrzebować końcówki -es,
aby utworzyć liczbę mnogą, ale zamiast dodać ją do wyrazu, użyjemy jest
zamiast pierwotnej końcówki -is.
axis → axes
oś → osie
oasis → oases
oaza → oazy
crisis → crises
kryzys → kryzysy
3. Kiedy dodajemy -ies
Istnieje jeden typ rzeczowników, do których podczas tworzenia liczby mnogiej
należy dodać końcówkę –ies. Zobaczysz jednak poniżej, że istnieje
także istotny wyjątek do tej reguły.
Rzeczowniki zakończone na-y
W przypadku większości rzeczowników zakończonych na samogłoskę -y,
ogólna zasada tworzenia liczby mnogiej polega na zamianie –y
w -ies.
fairy → fairies wróżka → wróżki
candy → candies cukierek
→ cukierki
dummy → dummies głuptasek
→ głuptaski
Wyjątek:
Dodajemy tylko -s
Istnieje łatwy sposób na zapamiętanie, kiedy należy
zastosować ten wyjątek. Wystarczy spojrzeć na literkę
poprzedzającą końcówkę -y w liczbie pojedynczej.
Jeśli litera poprzedzająca końcówkę -y jest samogłoską to
sprawa jest prosta, aby utworzyć liczbę mnogą wystarczy dodać -s na
końcu wyrazu.
way → ways
droga → drogi
monkey → monkeys
małpa → małpy
toy → toys
zabawka → zabawki
guy → guys
facet → faceci
4. Kiedy dodajemy -i
Oto kolejna prosta zasada, która odnosi się wyłącznie do jednego typu
rzeczowników.
Rzeczowniki zakończone na -us
W przypadku rzeczowników zakończonych na -us, aby utworzyć
liczbę mnogą, należy zastąpić końcówkę -us sufiksem -i.
Oto kilka podstawowych przykładów:
fungus → fungi grzyb → grzyby
cactus → cacti kaktus → kaktusy
stimulus → stimuli
bodziec → bodźce
5. Kiedy nic się nie zmienia?
Jak już wcześniej wspomnieliśmy, istnieje kilka typów rzeczowników, w
których nie wyróżniamy odmiennej formy liczby pojedynczej i mnogiej.
Rzeczowniki, które brzmią tak samo w liczbie
pojedynczej i mnogiej
W końcu jakieś ułatwienie! W języku angielskim istnieją słowa, których
liczba pojedyncza i mnoga są dokładnie takie same. Poniżej możesz znaleźć kilka
popularnych przykładów, a twojej uwadze zapewne nie umknie, że w większości
związane są z biologią i światem zwierzęcym.
Sheep - owce
deer - jelenie
fish - ryby
species - gatunki
Rzeczowniki angielskie, które nie posiadają
liczby pojedynczej
W języku angielskim istnieje kilka rzeczowników, które występują wyłącznie w
liczbie mnogiej. W większości przypadków będą to rzeczy, które występują w
parze, pamiętaj jednak, by nie skupiać się za bardzo na tej zasadzie, ponieważ
nie wszystkie przedmioty występujące w parze, będą się do niej odnosić. Poniżej
zobaczysz, że najczęściej będzie to słownictwo związane z garderobą takie jak:
shorts - szorty
pants (trousers) - spodnie
jeans - dżinsy
scissors - nożyczki
Rzeczowniki angielskie, które nie posiadają
liczby mnogiej
Ten typ rzeczowników określany jest mianem mass nouns, lub
rzeczowniki niepoliczalne. Nie posiadają one gramatycznej formy liczby mnogiej.
Najczęściej są to rzeczowniki zbiorowe lub pojęcia abstrakcyjne jak na
przykład:
livestock - żywy inwentarz
news - wiadomości
slang - slang
bravery - odwaga
love - miłość
money - pieniądze
6. Kiedy należy zapamiętać formy nieregularne?
Istnieją
również rzeczowniki nieregularne, które łamią wszystkie omówione do tej pory
zasady tworzenia angielskiej liczby mnogiej.
Spójrz na tych kilka przykładów:
child → children (nie “childs”) dziecko → dzieci
mouse → mice (nie “mouses”) mysz → myszy
man → men (nie “mans”) mężczyzna → mężczyźni
woman → women (nie “womans”) kobieta → kobiety
die → dice (nie “dies”) kość → kości
niedziela, 24 maja 2020
piątek, 22 maja 2020
środa, 20 maja 2020
Powtórka przed egzaminem - dzień czwarty
TRYB ROZKAZUJĄCY
Tryb rozkazujący służy formułowaniu poleceń oraz rozkazów.
Uchodzi on w języku angielskim za znacznie bardziej nieuprzejmy niż w
polszczyźnie, a większość próśb, poleceń i rozkazów wypowiadana jest po
angielsku mniej bezpośrednio. W drugiej osobie liczby pojedynczej lub mnogiej
tworzy się tryb rozkazujący przez użycie czasownika w jego podstawowej formie
bez żadnego zaimka osobowego:
(1) Stop disturbing me!
Przestań (przestańcie) mi przeszkadzać!
(2) Wash the dishes and do your homework.
Pozmywaj (pozmywajcie) naczynia i odrób (odróbcie) lekcje.
Zakazy i polecenia z negacją (typu 'nie rób/ róbcie ...') formułuje się
przez dodanie słów "do not" (skracanych często do formy "don't")
przed danym czasownikiem:
(3) Don't enter the room in these muddy shoes of yours!
Nie wchodź (nie wchodźcie) do pokoju w tych swoich ubłoconych butach!
(4) Do not forget to do the shopping.
Nie zapomnij (nie zapomnijcie) zrobić zakupów.
W odniesieniu do pozostałych osób tryb warunkowy tworzy się przez użycie
wyrazu "let" w połączeniu z odpowiednim zaimkiem w przypadku
dopełnieniowym "'me", "him", "them"
itd.) lub rzeczownikiem, np.:
(5) Let Alice come here.
Niech Alice tu przyjdzie.
(6) Let them clear up the mess.
Niech oni posprzątają.
Formę przeczącą, podobnie jak w przypadku drugiej osoby, tworzymy przez
dodanie słów "do not" "'don't"):
(7) Don't let them stay too long at the party.
Niech oni nie zostaną na przyjęciu zbyt długo.
Słówko "let" jest również odpowiednikiem polskiego 'pozwalać'.
Dlatego konstrukcja zastosowana w powyższych zdania może mieć w niektórych
kontekstach nieco odmienne znaczenie:
(8) Don't let Alice watch such terrible films. She's going to have
nightmares.
Nie pozwól Alice oglądać takich przerażających filmów. Będą jej się śniły
koszmary.
W przypadku pierwszej osoby liczby mnogiej omawiana struktura z "let"
służy do wyrażania propozycji:
(9) Let us go out! It's Friday night after all!
Wyjdźmy z domu! To w końcu piątkowy wieczór!
Ściągnięta forma słów "let us" to "let's":
(10) Don't let's go to the cinema. I'd rather stay at home and study.
Nie idźmy do kina. Wolę zostać w domu i pouczyć się.
Warto zwrócić uwagę, że zdania z konstrukcją "let us" są
negowane w dwojaki sposób: za pomocą słów "do not"/\"don't"
(tak jak w przykładzie (10)) lub przez wstawienie wyrazu "not"
po omawianej konstrukcji.
(11) Let us/let's not go to the cinema. I'd rather stay at home and study.
Nie idźmy do kina. Wolę zostać w domu i pouczyć się.
Zdania takie jak w przykładzie (10) są odbierane jako dosyć nieformalne.
Warto również obejrzeć filmik wyjaśniający tryb rozkazujący.
Oto link:
https://www.youtube.com/watch?v=KK3PReH5Qa8
wtorek, 19 maja 2020
niedziela, 17 maja 2020
Powtórka przed egzaminem - dzień trzeci
CZASOWNIKI NIEREGULARNE
Trzeba się ich po prostu nauczyć
na pamięć przez powtarzanie, robienie zadań i powtarzanie.
Lista czasowników nieregularnych wraz z wymową, odmianą i
przykładami użycia:
https://www.ang.pl/gramatyka/czasowniki-verbs/czasowniki-nieregularne
Powtórka przed egzaminem - dzień drugi
CZASOWNIKI REGULARNE
W angielskim istnieją 2 rodzaje czasowników – regularne i nieregularne.
Znajomość poprawnej odmiany czasowników jest bardzo ważna w każdej komunikacji
w języku angielskim, gdyż pomaga w poprawny sposób używać czasów przeszłych.
Czasowniki regularne
Czas przeszły od czasowników regularnych tworzymy poprzez dodanie -ed na końcu czasownika
teraźniejszego.
- watch – watched
- look – looked
Są pewne reguły, które trzeba znać:
Kiedy czasownik już w podstawowej formie kończy się na e, to dodajemy
tylko d
- admire – admired
- love – loved
- hate – hated
Kiedy czasownik kończy się na y, ale poprzedzająca do litera jest
samogłoską, to y wtedy zostaje
- play – played
- enjoy – enjoyed
Kiedy poprzedzająca y litera to spółgłoska to zamieniamy y na
i
- cry – cried
- try – tried
Ostatnia zasada dotyczy krótkich czasowników zakończonych spółgłoską i
poprzedzonych samogłoską. Ich ostatnia litera się podwaja.
- nod – nodded
- tap – tapped
-
więcej informacji znajdziesz na stronie: https://blog.fiszki.pl/darmowe-materialy/przedimki-angielski-a-an-the-zasady/